Forevergreens

TONBRUKET
Forevergreens

Jazz
Nasza ocena
Wykonanie:
Nagranie:

Szwedzki basista Dan Berglund założył zespół Tonbruket kilka miesięcy po tragicznej śmierci pianisty Esbjörna Svenssona, lidera tria e.s.t. w którym grali razem przez piętnaście lat. To Berglund uzyskiwał efekty wzbogacające brzmienie tradycyjnego jazzowego tria podłączając swój kontrabas do przesterowanego wzmacniacza. W Tonbruket eksperymentuje coraz śmielej.

Chcesz częściej widzieć nasze artykuły w Google? Dodaj Audio do ulubionych źródeł

Na jego styl gry ma zapewne wpływ muzyki rockowej, którą interesował się w młodości. Uczył się nawet grać na gitarze, ale w końcu zdecydował się na bas. Pierwszy album Berglunda po e.s.t. "Dan Berglund`s Tonbruket" ukazał się w 2009 r. i zdobył nagrodę dla najlepszej płyty jazzowej w Szwecji, odpowiednik naszego Fryderyka.

"Forevergreens" jest czwartym albumem zespołu Tonbruket i najbardziej eklektycznym ze wszystkich. Zespół tworzą: Dan Berglund grający na kontrabasie, kompozytor znacznej części repertuaru Johan Lindström grający na gitarach i instrumentach klawiszowych, pianista i skrzypek Martin Hederos oraz perkusista Andreas Werliin. Gościnnie wystąpili: Per Johansson na klarnecie basowym, Anna Hogberg na saksofonie barytonowym oraz saksofonista Martin Holm i norweska wokalistka popowa Ane Brun mówiąca po hiszpańsku przesłanie muzyki Tonbruket jako uzdrawiającej mocy we wszechświecie.

Utwór "Mano Sinistra" ma charakter ilustracyjny, "Sinkadus" folkowy z partią wokalną, "Tarantella" brzmi jak rockowa symfonia, "Music For The Sun King" jest nastrojową balladą, "The Missing" ma popową melodykę, a "Linton" i "Passage Europa" ostre gitarowe riffy w rockowym stylu. Intrygująca fuzja brzmień i stylów.


ACT/GIGI</p

Chcesz częściej widzieć nasze artykuły w Google? Dodaj Audio do ulubionych źródeł
Marek Dusza
Marek Dusza
Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, współpracuje z magazynem AUDIO od początku jego istnienia. Publikuje w dzienniku "Rzeczpospolita” i w magazynie "Jazz Forum". Jest laureatem nagrody Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Dziennikarz-Krytyk Roku 2012, sześciokrotnie był do niej nominowany. Jako jedyny polski dziennikarz relacjonował z Los Angeles ceremonię wręczenia nagrody Grammy Włodkowi Pawlikowi. Opublikował ponad sto wywiadów z najwybitniejszymi jazzmanami światowej klasy m.in.: Herbie Hancockiem, Wayne’em Shorterem, Ronem Carterem, Patem Metheny, Rayem Brownem, George’em Bensonem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Włodkiem Pawlikiem, Marcinem Wasilewskim, Davidem Chesky, Tonym Bennettem, Dianą Krall, Cassandrą Wilson, Norah Jones, Patricią Barber i Cesarią Evorą. Z zamiłowania jest audiofilem, promuje system nagrywania DSD i płyty SACD. Kocha winyle i docenia jakość tłoczenia. Wśród jego rozmówców nie mogło zabraknąć Kena Ishiwaty.
Zobacz artykuły autora
Gatunki muzyki
Podobne brzmienie
logo logo