Wychodzi na scenę w garniturze, z nieodłącznym kapeluszem na głowie. Staje przed pozłacanym mikrofonem i śpiewa tak, że chciałoby się jego opowieści słuchać bez końca. Sięga po saksofon, harmonijkę ustną, siada do fortepianu.
Van Morrison, znany jako Van the Man i The Belfast Cowboy, urodzony w Irlandii Płn. w 1945 r., oficer orderu Imperium Brytyjskiego, odpowiedź Brytyjczyków na Boba Dylana, choć stylistycznie bliższy Rayowi Charlesowi. Europejski bard, który z bluesa uczynił uniwersalny przekaz, rozpoznawalny i lubiany na całym świecie. A że miał okazję spotkać na scenie takich gigantów, jak: John Lee Hooker, Jimmy Witherspoon, Bo Diddley, Little Walter i Mose Allison, to wszystko, co robi, orbituje wokół bluesa.
Nowy album "Roll With The Punches" zawiera stare rhythm & bluesowe standardy, są też nowe kompozycje Morrisona. Artysta mówi, że repertuar dobrał pod kątem scenicznych występów. Piosenki z nowej płyty opowiadają prawdziwe historie, bo tylko takimi można przyciągnąć uwagę słuchaczy. Ta sztuka wydaje się dziś niemodna i powoli umiera wraz z legendarnymi wykonawcami.
Morrisonowi towarzyszy nieodłączna sekcja instrumentów dętych i zmysłowy żeński chórek. Nawet kiedy sięga po tak znane standardy, jak "Stormy Monday", nadaje im oryginalny styl.
Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, współpracuje z magazynem AUDIO od początku jego istnienia. Publikuje w dzienniku "Rzeczpospolita” i w magazynie "Jazz Forum". Jest laureatem nagrody Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Dziennikarz-Krytyk Roku 2012, sześciokrotnie był do niej nominowany. Jako jedyny polski dziennikarz relacjonował z Los Angeles ceremonię wręczenia nagrody Grammy Włodkowi Pawlikowi. Opublikował ponad sto wywiadów z najwybitniejszymi jazzmanami światowej klasy m.in.: Herbie Hancockiem, Wayne’em Shorterem, Ronem Carterem, Patem Metheny, Rayem Brownem, George’em Bensonem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Włodkiem Pawlikiem, Marcinem Wasilewskim, Davidem Chesky, Tonym Bennettem, Dianą Krall, Cassandrą Wilson, Norah Jones, Patricią Barber i Cesarią Evorą. Z zamiłowania jest audiofilem, promuje system nagrywania DSD i płyty SACD. Kocha winyle i docenia jakość tłoczenia. Wśród jego rozmówców nie mogło zabraknąć Kena Ishiwaty.
