W 2019 r. gitarzysta Bill Frisell podpisał kontrakt z Blue Note Records, by nagrać albumy "Harmony" i entuzjastycznie przyjęty, nastrojowy "Valentine". Po latach współpracy z wytwórniami ECM, Nonesuch, Savoy i Okeh trafił pod skrzydła prężnej oficyny współpracującej z czołowymi jazzmanami i producentami.
Na najnowszej płycie "Four" Frisellowi towarzyszą: saksofonista Greg Tardy, pianista Gerald Clayton i perkusista Johnathan Blake. Producentem jest Lee Townsend, z którym gitarzysta współpracuje od 1987 r., kiedy nagrali razem pierwszą płytę dla ECM-u "Lookout for Hope". "Cztery" jest efektem spontanicznej sesji nagraniowej przyjaciół którzy spotkali się w studiu po przygnębiającym lockdownie.
Bill Frisell spędził czas odosobnienia na komponowaniu. 13 tematów stało się inspiracją dla kwartetu do zespołowej improwizacji. Słucha się tego albumu jak rozmowy bliskich sobie jazzmanów, opowiadających i cierpliwie słuchających.
Każdy ma wiele do powiedzenia, ale powściągliwość lidera sprawia, że utwory mają balladowy charakter i koronkową konstrukcję. Nie brakuje emocji, bo improwizując muzycy tworzą wciągającą dramaturgię.
Bill Frisell sięgnął też do swoich starszych kompozycji, jak "Good Dog, Happy Man" i "Lookout for Hope". Warto wsłuchać się w gęstą fakturę opowieści i delektować brzmieniem.
Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, współpracuje z magazynem AUDIO od początku jego istnienia. Publikuje w dzienniku "Rzeczpospolita” i w magazynie "Jazz Forum". Jest laureatem nagrody Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Dziennikarz-Krytyk Roku 2012, sześciokrotnie był do niej nominowany. Jako jedyny polski dziennikarz relacjonował z Los Angeles ceremonię wręczenia nagrody Grammy Włodkowi Pawlikowi. Opublikował ponad sto wywiadów z najwybitniejszymi jazzmanami światowej klasy m.in.: Herbie Hancockiem, Wayne’em Shorterem, Ronem Carterem, Patem Metheny, Rayem Brownem, George’em Bensonem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Włodkiem Pawlikiem, Marcinem Wasilewskim, Davidem Chesky, Tonym Bennettem, Dianą Krall, Cassandrą Wilson, Norah Jones, Patricią Barber i Cesarią Evorą. Z zamiłowania jest audiofilem, promuje system nagrywania DSD i płyty SACD. Kocha winyle i docenia jakość tłoczenia. Wśród jego rozmówców nie mogło zabraknąć Kena Ishiwaty.
