Erskine korzystał ze 125 kaset magnetofonowych, na których dziennikarka Linda Lipnack Kuehl nagrała wywiady z niemal dwustu osobami w różny sposób związanymi z legendarną śpiewaczką. Rozmawiała m.in. z jej przyjaciółmi, członkami rodziny, z muzykami, jej rówieśnikami z Harlemu z lat 30., psychiatrami, a nawet z jej alfonsem. Zbierała też kopie akt policyjnych, zapisy spraw sądowych, listy zakupów, akta szpitalne i prywatne listy.
Kuehl uważała, że uzależnienia Holiday były reakcją na życie pełne przemocy i rasizmu. Potwierdzają to występy Billie Holiday wykorzystane w filmie. Starannie wydany soundtrack zawiera 13 utworów, w tym wiele jej autorstwa: nagraną z orkiestrą Sy Olivera piosenkę "Now or Never", a także "Fine and Mellow" z 1939 r., firmowane przez własną orkiestrę. Nie zabrakło przejmującego hymnu antyrasistowskiego "Strange Fruit".
Z końca kariery pochodzi kapitalne wykonanie "Don’t Explain", a jednym z ostatnich nagrań Billie Holliday była ballada "Just One More Chance". Jej wyjątkowa muzykalność sprawiła, że każda interpretacja zapada w pamięć.
Verve/Universa
