Kiedy przypomnę sobie jego koncert i to, z jaką swobodą Van Morrison śpiewa na każdy temat własne i cudze utwory, sądzę, że mógłby wykonywać na scenie dzieła Szekspira, czy choćby gazetę z kiosku. Obok utworów, które swego czasu spopularyzowali m.in. Chet Baker, Frank Sinatra, Tony Bennett i Nat King Cole, znalazło się tu sześć nowych kompozycji Vana.
- Nagrywanie tych utworów - w szczególności standardów - dało mi możliwość przećwiczenia mojego głosu i pozwoliło na powrót do muzyki, która kiedyś zainspirowała mnie do śpiewania - mówi artysta. Radość ze śpiewania, swoboda muzykowania całego zespołu z charyzmatycznym liderem aż rozsadza "Versatile".
Nie sposób się oprzeć urokowi: ballady Gershwinów "A Foggy Day", przekornej piosenki "I Get A Kick Out of You" Cole’a Portera, w której Van Morrison wydziera się jak sztubak, powolnego bluesa "Makin’ Whoopie", w którym gra na saksofonie, czy rozkołysanej romantycznym uniesieniem "Let`s Get Lost". Na finał śpiewa wymowne słowa "They Can’t Take That Away from Me".
CAROLINE/UNIVERSAL
