Holding the Stage. Road Shows Vol. 4

SONNY ROLLINS
Holding the Stage. Road Shows Vol. 4

Jazz
Nasza ocena
Wykonanie:
Nagranie:

Energią i pomysłami z koncertu na festiwalu Jazztopad we Wrocławiu Sonny Rollins obdzieliłby kilku młodych, gniewnych muzyków – pisałem w recenzji koncertu z 2011 r. Czekam, aż w serii płyt z zapisami jego najlepszych koncertowych nagrań znajdzie się jakieś z Wrocławia.

Chcesz częściej widzieć nasze artykuły w Google? Dodaj Audio do ulubionych źródeł

"Holding the Stage: Road Shows Vol. 4" ukazał się dwa lata po trzeciej płycie w tej serii. Idea jest podobna, albumy prezentują wybitnego saksofonistę w najlepszych momentach z różnych koncertów. Tym razem są to nagrania z lat 1996 – 2012, tylko jedno jest dużo starsze, bo pochodzi z 1979 r. z festiwalu w Pori, w Finlandii. To oryginalny temat "Disco Monk", który Sonny Rollins osobiście zadedykował Theloniousowi.

Album otwiera standard "In A Sentimental Mood" zarejestrowany w Londynie w 2007 r. Rollins imponuje inwencją w interpretacji znanego tematu. Jego saksofon tenorowy ma ciemne, nasycone alikwotami brzmienie, a frazy, jakie wydobywa, koją uszy, ale i zmuszają do ciągłej uwagi, bo jak zawsze oryginalnie prowadzi linię melodyczną. Radosny temat "Professor Paul" nagrano w 2012 r. w Marsylii.

Szczęście mieli Czesi, bo na płytę trafiła liryczna solówka "Mixed Emotions" nagrana w Pradze w 2012 r. Towarzyszy mu tylko gitarzysta. Czy nagranie jest inne, czy Sonny Rollins zmienił ustnik, bo jego saksofon brzmi wyżej i ostrzej. Następnie cofamy się do 1996 r., kiedy to w Paryżu Rollins wystąpił z puzonistą Cliftonem Andersonem. Album zamyka wiązanka tematów z Bostonu (2001) z porywającym "Don`t Stop the Carnival" na koniec.


DOXY/OKEH/SONY

Chcesz częściej widzieć nasze artykuły w Google? Dodaj Audio do ulubionych źródeł
Marek Dusza
Marek Dusza
Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, współpracuje z magazynem AUDIO od początku jego istnienia. Publikuje w dzienniku "Rzeczpospolita” i w magazynie "Jazz Forum". Jest laureatem nagrody Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Dziennikarz-Krytyk Roku 2012, sześciokrotnie był do niej nominowany. Jako jedyny polski dziennikarz relacjonował z Los Angeles ceremonię wręczenia nagrody Grammy Włodkowi Pawlikowi. Opublikował ponad sto wywiadów z najwybitniejszymi jazzmanami światowej klasy m.in.: Herbie Hancockiem, Wayne’em Shorterem, Ronem Carterem, Patem Metheny, Rayem Brownem, George’em Bensonem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Włodkiem Pawlikiem, Marcinem Wasilewskim, Davidem Chesky, Tonym Bennettem, Dianą Krall, Cassandrą Wilson, Norah Jones, Patricią Barber i Cesarią Evorą. Z zamiłowania jest audiofilem, promuje system nagrywania DSD i płyty SACD. Kocha winyle i docenia jakość tłoczenia. Wśród jego rozmówców nie mogło zabraknąć Kena Ishiwaty.
Zobacz artykuły autora
Gatunki muzyki
Podobne brzmienie
logo logo