Jerzy Milian był wówczas w wirze pracy twórczej. Po okresie współpracy z big-bandami Gustava Broma i radia belgijskiego napisał muzykę dla baletu Conrada Drzewieckiego, nagraną w 1969 r. "Rivalen" z orkiestrą Gollascha.
W tym zespole poznał Petrowsky'ego, z którym dzielił zainteresowania free-jazzem. Milian wysłał mu najpierw partyturę awangardowego utworu "Near But Far", a trzy miesiące później sam pojechał do Berlina, by z jego Ensemble Studio 4 nagrać kolejne, także w roli solisty. Jego wibrafonowe solówki w pięciu z siedmiu utworów są ozdobą albumu.
Warto dodać, że brzmienie jego instrumentu jest wzorcowe i wyróżnia się na tle zespołu, podobnie jak kontrabas Klausa Kocha. Trzy inne utwory napisał dla orkiestry Gollascha, która tu kojarzy się z big-bandem Gila Evansa. Free-jazzowe solówki Jerzego Miliana zyskały godną oprawę. Album zamyka "Stigma" - przykład syntezy free-jazzu i muzyki współczesnej.
GAD Records
Marek Dusza
Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, od początku współpracuje z magazynem AUDIO. Publikuje również w "Rzeczpospolitej i magazynie "Jazz Forum" Jest laureatem Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Dziennikarz-Krytyk Roku 2012, sześciokrotnie do niej nominowanym. Jako jedyny polski dziennikarz relacjonował z Los Angeles ceremonię wręczenia nagrody Grammy Włodkowi Pawlikowi. Opublikował ponad sto wywiadów z najwybitniejszymi jazzmanami światowej klasy, m.in. Tonym Bennettem, Herbie Hancockiem, Wayne’em Shorterem, Ronem Carterem, Patem Methenym, Rayem Brownem, George’em Bensonem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Marcinem Wasilewskim i Włodkiem Pawlikiem, Davidem Cheskym, Cassandrą Wilson, Norah Jones i Patricią Barber. To również audiofil, który promuje system nagrywania DSD i płyty SACD. Kocha winyle i docenia jakość tłoczenia. Wśród jego rozmówców nie mogło zabraknąć Kena Ishiwaty.
Zobacz artykuły autora
