Wallflower

DIANA KRALL
Wallflower

Pop
Nasza ocena
Wykonanie:
Nagranie:

- To nie jest jazzowy album, to popowe piosenki interpretowane przez jazzową artystkę w niezbyt jazzowym stylu - podkreśla Diana Krall.  Miłośnicy jej zmysłowych interpretacji nie zawiodą się.

Chcesz częściej widzieć nasze artykuły w Google? Dodaj Audio do ulubionych źródeł

Premiera tego albumu była dwukrotnie przekładana z powodu choroby artystki, która nie mogła wyruszyć na trasę promocyjną. Wreszcie 28 miesięcy po poprzedniej "Glad Rag Doll" - zawierającej interpretacje jazzowych standardów z lat 30. i 40. - 3 lutego ukazała się nowa płyta "Wallflower" z coverami przebojów z lat 60. i 70.

- To nie jest jazzowy album, to popowe piosenki interpretowane przez jazzową artystkę w niezbyt jazzowym stylu - podkreśla Diana Krall. Zainspirowana rozmowami z kanadyjskim gitarzystą Neilem Youngiem i jego opowieściami o twórcach popu i rocka z tamtych lat, Krall przypomniała sobie piosenki, których słuchała wtedy w radiu. Do studia weszła z producentem i aranżerem Davidem Fosterem, specjalistą od przebojów, który zagrał większość partii fortepianowych.

Brzmienie "Wallflower" "zaprojektował" współproducent Jochem van der Saag, zaprogramował też elektroniczne rytmy. - Wchodziłam do studia, stawałam przy mikrofonie i po prostu śpiewałam. Następnego dnia nagranie było pełne intrygujących harmonii, pięknych i bogatych orkiestracji - mówi Krall.

W wielkim stylu Diana Krall zaśpiewała piosenki: "Wallflower" Boba Dylana, "California Dreaming" Mamas and Papas z 1965 r. i dwa przeboje The Eagles. Nową, czarującą balladę "If I Take You Home Tonight" udostępnił jej Paul McCartney. Miłośnicy jej zmysłowych interpretacji nie zawiodą się.


VERVE/UNIVERSAL

Chcesz częściej widzieć nasze artykuły w Google? Dodaj Audio do ulubionych źródeł
Marek Dusza
Marek Dusza
Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, współpracuje z magazynem AUDIO od początku jego istnienia. Publikuje w dzienniku "Rzeczpospolita” i w magazynie "Jazz Forum". Jest laureatem nagrody Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Dziennikarz-Krytyk Roku 2012, sześciokrotnie był do niej nominowany. Jako jedyny polski dziennikarz relacjonował z Los Angeles ceremonię wręczenia nagrody Grammy Włodkowi Pawlikowi. Opublikował ponad sto wywiadów z najwybitniejszymi jazzmanami światowej klasy m.in.: Herbie Hancockiem, Wayne’em Shorterem, Ronem Carterem, Patem Metheny, Rayem Brownem, George’em Bensonem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Włodkiem Pawlikiem, Marcinem Wasilewskim, Davidem Chesky, Tonym Bennettem, Dianą Krall, Cassandrą Wilson, Norah Jones, Patricią Barber i Cesarią Evorą. Z zamiłowania jest audiofilem, promuje system nagrywania DSD i płyty SACD. Kocha winyle i docenia jakość tłoczenia. Wśród jego rozmówców nie mogło zabraknąć Kena Ishiwaty.
Zobacz artykuły autora
Gatunki muzyki
Podobne brzmienie
logo logo