Test DALI iO-8 - Słuchawki

Wprawdzie firma DALI nieco później niż B&W zajęła się słuchawkami, ale od kiedy otworzyła ten dział w swojej ofercie, działa systematycznie i ambitnie. Konstrukcje od początku związano z transmisją BT, ale wcale nie są tanie. Testowany Dali iO-8 to tańszy z dwóch aktualnych modeli.

Droższe Dali iO-12 kosztują prawie 5000 zł, gdzieniegdzie można jeszcze znaleźć iO-6 pochodzące z poprzedniej generacji. Dali nie rozwija więc szerokiego wachlarza modeli, jak wielu typowo słuchawkowych producentów, lecz za pomocą tylko dwóch jest w stanie wyjść naprzeciw potrzebom wielu odbiorców. Jednocześnie nie wchodzi w paradę w sektorze niskobudżetowym, np. JBL-owi, lokując swoje produkty na wyższej półce.

Dali iO-8 - wzornictwo i wykonanie

Słuchawki DALI są projektowane z myślą o współczesnym odbiorcy, dla którego ważne jest nie tylko brzmienie, ale też funkcjonalność i wygląd; pod tym względem założenia DALI i Bowersa są podobne, chociaż realizowane różnymi środkami i kierowane do odbiorców o różnych gustach.

Widać to już było w słuchawkach pierwszej generacji, najnowsze Dali iO-8 są kontynuacją tej strategii. Wyglądają efektownie i modnie, zwłaszcza w odmianie beżowej, ozdobionej detalami, elegancja wersji czarnej jest bardziej dyskretna i klasyczna. To typowe, bezpretensjonalne, subtelne skandynawskie wzornictwo.

Stożkowe obudowy muszli skrywają firmową technikę przetworników, co Dali bardzo podkreśla, zdając sobie sprawę ze swoich atutów. Z reguły w nausznych słuchawkach Bluetooth stosowane są przetworniki o średnicy ok. 40 mm. W Dali iO-8, które nie wydają się wcale większe od konkurentów, zastosowano wyjątkowo duże, bo aż 50-mm jednostki, spotykane raczej w dużych słuchawkach stacjonarnych.

Membrany zostały wykonane z materiału podobnego, jak charakterystyczne membrany firmowych przetworników głośnikowych – z celulozy wzmocnionej włóknem drzewnym. Tym razem nie są chyba koloru brązowego, który na brzmienie wpływu nie ma, bowiem pozostają niewidoczne i nikogo w ten sposób nie muszą "bajerować".

Do ładowania akumulatorów służy nowoczesne złącze USB, nie ma ono jednak niczego wspólnego z sygnałami audio.

Przyciskami na dolnej krawędzi prawej muszli włączamy słuchawki, zmieniamy tryby ANC, a nawet korekcję częstotliwościową.

Część muszli z padami jest połączona elastycznie z jej tylną częścią, zawieszoną na pałąku – to elegancki i skuteczny sposób zapewniania dobrego przylegania padów do głowy. Pady nie są zbyt grube, ale odpowiednio sprężyste, wykończone skórą. Siateczki chroniące przetworniki są ciemne, ale dość cienkie, można dojrzeć nie tylko dyfuzory przez przetwornikami, ale i zainstalowane centralnie mikrofony.

Pałąk słuchawek Dali iO-8 jest szeroki, nacisk boczny – solidny, dzięki czemu słuchawki stabilnie leżą na głowie. Ze względu na złożoną konstrukcję muszli nie ma typowych przegubów. Półokrągłe szyny zawieszenia muszli i regulacji pałąka są wykonane z metalu, same muszle mają korpusy z tworzywa, ale zewnętrzne kapselki są metalowe.

Dali iO-8 - systemy kodowania i impedancja

Wbudowany odbiornik Bluetooth pracuje z większością najważniejszych systemów kodowania, w tym przypadku SBC, AAC, aptX, aptX HD oraz aptX Adaptive. Wiemy również, że gdy sygnał (cyfrowy) dotrze już do słuchawek, wewnętrzna obróbka odbywa się z częstotliwością próbkowania 96 kHz i rozdzielczością 24 bitów – sygnał jest więc najpierw upsamplowany.

W trybie pasywnym (wejście analogowe) słuchawki mają impedancję 25 Ω, co jest wartością nowoczesną i uniwersalną. W trybie akumulatorowym iO-8 zagrają przez 35 godzin (do pełnego rozładowania ogniw).

 

 Obsługa odbywa się za pomocą przycisków, część z nich umieszczono pod zewnętrznym kapselkiem prawej muszli.

 

Dali iO-8 - obsługa

Na prawej muszli znajduje się panel sterujący złożony z przycisków, jednak o skoku tak niewielkim, że można je traktować jako coś zbliżonego do sensorów dotykowych. Tym sposobem regulujemy głośność, przechodzimy do sąsiednich ścieżek i odbieramy połączenie telefoniczne.

Na dolnej krawędzi prawej muszli ulokowano już zupełnie klasyczne przyciski – to włącznik zasilania (i wyzwalacz trybu parowania BT w jednym) i aktywacja trybów tłumienia hałasów ANC oraz transparentności (wszystkie te systemy można też oczywiście wyłączyć). Kolejny przycisk należy do układu korekcji częstotliwościowej; są dwie zaprogramowane charakterystyki, ustawienie domyślne o nazwie Hi-Fi i dodatkowe Bass. I wiadomo, o co chodzi.

Wskaźnik diodowy informuje o aktualnym zużyciu akumulatorów (ponadto słuchawki podają jeszcze głosowe informacje na ten temat). Można się zastanawiać, po co tak niekonwencjonalne rozwiązania, lecz odpowiedź podsuwa nam sama firma, która opisując słuchawki Dali iO-8, podkreśla w jednym z punktów, że do ich wygodnej i pełnej obsługi nie jest wymagana… aplikacja mobilna, dlatego też takiej w ogóle nie ma. Dla jednych będzie to coś odświeżającego i uwalniającego, dla innych – wręcz dyskwalifikacja.

W komplecie dostajemy etui i dwa kable 0,5 m – analogowy i cyfrowy. Gdy już pierwsze się zużyją, można dokupić pady muszli – w cenie 250 zł za parę.

Dali iO-8 - odsłuch

Jeśli Dali iO-8 mają zagrać najlepiej, jak potrafią, należy wyłączyć wszystkie dodatki (o ich wpływie napiszę na koniec), przede wszystkim tryb Bass, ale także redukcję hałasów ANC (choć ta nie jest zbyt destrukcyjna). Wtedy możemy już usiąść spokojnie (o ile w ogóle planowaliśmy w nich siadać) i zanurzyć się w wyjątkowej strefie komfortu, jaki potrafią stworzyć.

Ich brzmienie ma dużo wspólnego z charakterem zespołów głośnikowych Dali; chociaż konstrukcja słuchawek jest dalece inna i niewiele rozwiązań z tamtej dziedziny można wprost przenieść na ten grunt, to jednak można je "podstroić" we względnie podobny sposób, oczywiście przy wielu różnicach i ograniczeniach, których nie ma sensu wymieniać. Ale właśnie dlatego słuchawki Dali grają zupełnie inaczej niż Bowersy.

Charakterystyka tonalna jest dobrze zrównoważona między tylko lekko wzmocnionymi skrajami pasma. Niskie tony są nasycone i rozciągnięte, soczyste i sprężyste, nie wpadają ani w szał wybijania rytmu, ani nie rozleniwiają się w zbyt długich wybrzmieniach.

Wysokie tony są lekkie, otwarte i świeże, ze zredukowaną metalicznością i delikatnym, satynowym wykończeniem; nie będą bić blachami ani posykiwać, za to dadzą swobodny oddech.

Średnica jest przesunięta w dół, żywa i barwna, wokale nabierają plastyczności, nie są suche ani natarczywe. Muzyka pojawia się swobodnie, ale nienapastliwie, jest dobrze zbilansowana – ma substancję i detale, dynamikę i spójność.

Skuteczność systemu ANC nie jest tak wybitna, jak w Sennheiserach HDB 630, ale prawdopodobnie powściągliwość systemu nie wprowadza nieprzyjemnego efektu "przetłumienia" i "podciśnienia".

Jednocześnie Dali iO-8 dobrze radzą sobie z hałasami niskich częstotliwości i całkiem nieźle eliminują te o bardziej impulsowym charakterze. Układ ANC ma przy tym umiarkowany wpływ na charakterystykę częstotliwościową (nie wzmacniając w typowy sposób basu), co nie byłoby tutaj potrzebne. 

Tryb Bass, który działa zgodnie ze swoją nazwą, "dopalając" niskie tony, nie był mi więc do szczęścia potrzebny; można go bez żadnych innych konsekwencji włączyć i wyłączyć, dlatego wcale nie uważam, aby był zupełnie złym pomysłem; znajdą się zapewne użytkownicy, którzy z niego chętnie skorzystają. Tak jak i kolumny głośnikowe Dali, Dali iO-8 grają efektownie i przyjemnie. Brzmienie dojrzałe i proporcjonalne, wygodne i wszechstronne.

Prawdziwy pasywny analog

Słuchawki Bluetooth, oprócz transmisji bezprzewodowej, są także zazwyczaj wyposażone w wejścia analogowe. Zdarzają się sytuacje, w których takie połączenie może się przydać, np. systemy samolotowe (do których Bluetooth na razie się przymierza).

Wejścia analogowe mogą być też sposobem na uzyskanie najlepszego brzmienia, gdy omijamy nie tylko transmisję bezprzewodową, ale i elektronikę w samych słuchawkach, stosując zewnętrzne, wyższej jakości wzmacniacze.

Aby tak się stało, wejścia analogowe muszą prowadzić sygnał prosto do przetworników, czyli pozwolić pracować słuchawkom w konwencjonalnym trybie pasywnym – i tak jest w iO-8. To też gwarancja, że słuchawki będą działać również wtedy, gdy wyczerpią się w nich akumulatory.

B&W Px8 S2 oraz Sennheiser HDB 630 też przyjmują sygnał ze źródeł analogowych, ale jest on poddawany podwójnej konwersji (najpierw A/C, potem obróbka cyfrowa, potem C/A), więc słuchawki muszą być zawsze włączone.