Trzy najpopularniejsze koncerty fortepianowe Jana Sebastiana Bacha - d-moll, A-dur i f-moll. Pierwsze, które po przerobieniu z koncertów skrzypcowych łączą jeszcze instrument solistyczny z orkiestrą. Znakomite opracowanie kontrapunktyczne nie pozostawia wątpliwości, kto jest ich twórcą.
Koncert d-moll ma jedną charakterystyczną cechę - każda z trzech części rozpoczyna się unisono. Koncert A-dur, bardziej zróżnicowany niż poprzedni, zawiera w drugiej części ulubiony taniec Bacha - sicilianę, a kończy się wesołym, rytmicznym Allegro ma non tanto. Wreszcie trzeci z koncertów - f-moll - stworzony na zasadzie wspólnego muzykowania fortepianu i smyczków. Piękny przykład polifonii, wzór umiejętności kompozytorskich Bacha.
Wszystkie te koncerty - podobnie jak i pięć pozostałych - stworzył Bach dla lipskiego zespołu Collegium Musicum. Ale warto posłuchać tej płyty dla wykonawców. Portugalska Gulbenkian Orchestra powstała we wczesnych latach 60., szwajcarski dyrygent starszego pokolenia, Michel Corboz, specjalizuje się w muzyce barokowej. Wreszcie Maria Joao Pires, portugalska pianistka, świetnie znana polskim melomanom, gra znakomicie Beethovena, Mozarta, Chopina i - jak się okazuje- Bacha. Nagranie historyczne z 1974 r.
Stanisław Bukowski
ERATO 2014
