Wariacje Goldbergowskie Jana Sebastiana Bacha należą do najsłynniejszych jego dzieł. Są wyzwaniem dla wirtuozów klawesynu, na który to instrument zostały napisane, jak i pianistów. Dzięki nim młody Glenn Gould zasłynął w świecie.
Kompozycje powstały na zamówienie niemieckiego hrabiego i zarazem posła rosyjskiego von Keyserlinga w 1741 r. Legenda głosi, że wykonywane przez Johanna Goldberga miały dobrze nastrajać hrabiego i koić go do snu, za co sowicie wynagrodził kompozytora.
Urodzony w Teheranie, mieszkający w USA klawesynista Mahan Esfahani zadedykował swoje wykonanie kobietom, które go zainspirowały, przede wszystkim polskiej klawesynistce Wandzie Landowskiej, której nagranie usłyszał jako pierwsze.
Esfahani zdobył sławę jednego z najzdolniejszych klawesynistów młodego pokolenia i uznanie BBC, która regularnie zaprasza go na cykl koncertów Proms. Od dwóch lat jest jest związany z Deutsche Grammophon, która po ciepło przyjętym "Time Present and Time Past" wydała właśnie jego drugi album "Bach: Goldberg Variations".
Mahan Esfahani z rozwagą rozłożył akcenty kolejnych części wariacji tworząc wciągającą dramaturgię utworu, w którym najtrudniejsze części czekają nas pod koniec albumu. Jestem pewien, ze nikt nie zaśnie, chyba że przy piątym przesłuchaniu po północy.
Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, współpracuje z magazynem AUDIO od początku jego istnienia. Publikuje w dzienniku "Rzeczpospolita” i w magazynie "Jazz Forum". Jest laureatem nagrody Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Dziennikarz-Krytyk Roku 2012, sześciokrotnie był do niej nominowany. Jako jedyny polski dziennikarz relacjonował z Los Angeles ceremonię wręczenia nagrody Grammy Włodkowi Pawlikowi. Opublikował ponad sto wywiadów z najwybitniejszymi jazzmanami światowej klasy m.in.: Herbie Hancockiem, Wayne’em Shorterem, Ronem Carterem, Patem Metheny, Rayem Brownem, George’em Bensonem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Włodkiem Pawlikiem, Marcinem Wasilewskim, Davidem Chesky, Tonym Bennettem, Dianą Krall, Cassandrą Wilson, Norah Jones, Patricią Barber i Cesarią Evorą. Z zamiłowania jest audiofilem, promuje system nagrywania DSD i płyty SACD. Kocha winyle i docenia jakość tłoczenia. Wśród jego rozmówców nie mogło zabraknąć Kena Ishiwaty.
