Calling the Muse

BRUNO HELSTROFFER
Calling the Muse

Klasyczna
Nasza ocena
Wykonanie:
Nagranie:

Na płycie "Calling the Muse" znalazły się utwory z epoki baroku, jak otwierające album nastrojowe, melodyjne kompozycje Alessandro Piccininiego. Bruno Helstroffer wykonuje je solo, z namaszczeniem, szacunkiem i miłością do tradycji epoki, która z muzyki uczyniła wielką sztukę. Jest tu taneczny rytm, łatwo wyobrazić sobie pary tańczące na zamożnych, włoskich dworach.

Chcesz częściej widzieć nasze artykuły w Google? Dodaj Audio do ulubionych źródeł

Teorba, czyli lutnia basowa albo arcylutnia, jest instrumentem rzadko widzianym w salach filharmonicznych. Ma długą szyjkę i podwójną główkę, a powstała pod koniec XVI wieku w efekcie ewolucji lutni i zapotrzebowania na instrument o głębokim, niskim brzmieniu realizującym basso continuo. Miłośnicy muzyki dawnej cenią jej wyjątkowe brzmienie, chociaż jest przede wszystkim instrumentem akompaniatorskim.

W dłoniach wirtuoza teorba potrafi wypełnić dźwiękami całe spektrum muzyczne. A takim jest niewątpliwie Bruno Helstroffer, który ze swą arcylutnią objechał cały świat w poszukiwaniu muzyki poruszającej serce i wyobraźnię.

Na płycie "Calling the Muse" znalazły się utwory z epoki baroku, jak otwierające album nastrojowe, melodyjne kompozycje Alessandro Piccininiego. Bruno Helstroffer wykonuje je solo, z namaszczeniem, szacunkiem i miłością do tradycji epoki, która z muzyki uczyniła wielką sztukę. Jest tu taneczny rytm, łatwo wyobrazić sobie pary tańczące na zamożnych, włoskich dworach.

Intrygujące utwory napisał sam Bruno Helstroffer. W romantycznej pieśni "Comme un Beffroi" towarzyszy mu śpiewaczka Rosemary Standley, grający na wężowatym serpencie Michel Godard i kontrabasista Emek Evci. Można tego albumu słuchać na okrągło, wprowadza w dobry nastrój, a wieczorem koi przed snem.


AlphaClassics/CMD

Chcesz częściej widzieć nasze artykuły w Google? Dodaj Audio do ulubionych źródeł
Marek Dusza
Marek Dusza
Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, współpracuje z magazynem AUDIO od początku jego istnienia. Publikuje w dzienniku "Rzeczpospolita” i w magazynie "Jazz Forum". Jest laureatem nagrody Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Dziennikarz-Krytyk Roku 2012, sześciokrotnie był do niej nominowany. Jako jedyny polski dziennikarz relacjonował z Los Angeles ceremonię wręczenia nagrody Grammy Włodkowi Pawlikowi. Opublikował ponad sto wywiadów z najwybitniejszymi jazzmanami światowej klasy m.in.: Herbie Hancockiem, Wayne’em Shorterem, Ronem Carterem, Patem Metheny, Rayem Brownem, George’em Bensonem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Włodkiem Pawlikiem, Marcinem Wasilewskim, Davidem Chesky, Tonym Bennettem, Dianą Krall, Cassandrą Wilson, Norah Jones, Patricią Barber i Cesarią Evorą. Z zamiłowania jest audiofilem, promuje system nagrywania DSD i płyty SACD. Kocha winyle i docenia jakość tłoczenia. Wśród jego rozmówców nie mogło zabraknąć Kena Ishiwaty.
Zobacz artykuły autora
Gatunki muzyki
Podobne brzmienie
logo logo