Test ADVANCE PARIS A10 Classic - Wzmacniacze stereo

Advance Paris A10 Classic to najtańszy wzmacniacz zintegrowany w tzw. klasycznej serii. Mimo "niskiej" pozycji w hierarchii, jest znakomicie wyposażony i pełen oryginalnych rozwiązań.

Advance Paris A10 Classic - front

Na dużej powierzchni frontu umieszczono tyle atrakcji, że można by nimi obdzielić dwa albo i trzy wzmacniacze. Wskaźniki wychyłowe są okazałe i "prawdziwe", a nie animowane. Ich rola też jest klasyczna, wskazują moc wyjściową (zostały skalibrowane pod obciążenie 8 Ω). Pomiędzy nimi widać wewnętrzną komorę z parką lamp w przedwzmacniaczu.

Oprócz wskaźników jest wyświetlacz, na którym pojawiają się symbole wejść a także menu ustawień. W sekcji audio znajduje się regulacja barwy, zrównoważenia kanałów, filtrowanie typu Loudness, ponadto ustawienia sekcji HDMI czy wyjść głośnikowych.

Nawigację po menu, przełączanie źródeł i regulację głośności załatwia pojedyncze, wszechstronne pokrętło. Jest wyjście słuchawkowe (gniazdo 6,3-mm), a obok niego złożony z trzech segmentów wskaźnik diodowy, informujący o działaniu układów zabezpieczeń (niezależnie dla kanału lewego oraz prawego) i aktywacji trybu High Bias.

W trybie podstawowym wzmacniacz pracuje w typowej klasie AB, natomiast po włączeniu obwodu High Bias (przełącznikiem na tylnej ściance) przez tranzystory popłynie wyższy prąd spoczynkowy. Producent informuje, że wymogi klasy A są spełnione dla "kilku pierwszych watów".

Advance Paris A10 Classic - złącza

Mamy do dyspozycji aż sześć wejść liniowych (w tym pięć RCA i jedno XLR), a wejście gramofonowe, wprawdzie "tylko" dla wkładek MM, pozwala na regulację (trzy ustawienia) pojemności obciążenia – to rozwiązanie występuje zwykle tylko w samodzielnych przedwzmacniaczach phono.

Czytaj również: Jak dzielimy wzmacniacze ze względu na technikę wzmacniania sygnałów?

Arcam "oszczędza" rozwiązania sieciowe dla samodzielnego streamera, ale  pozostałych obszarach wyposażenie A15+ prezentuje się już bardzo dobrze.

Oprócz coraz częściej spotykanego złącza HDMI z (e)ARC, jest jeszcze drugie, regularne wejście HDMI.

Sekcję analogową uzupełniają wyjścia z regulacją i bez regulacji poziomu, w tym dwa wyjścia subwooferowe. Jest też bezpośrednie wejście na końcówkę mocy.

W części cyfrowej mamy trzy wejścia optyczne, jedno współosiowe, USB w formule USB-DAC (przyjmuje sygnały PCM 32 bit/384 kHz i DSD256) oraz USB-A (dla nośników pamięci, ale obsługiwane są tylko pliki MP3).

Jest HDMI z (e)ARC, a obok jeszcze "normalne" wejście HDMI. Wielostykowe złącze (oznaczone Wireless Digital Module) służy do podłączenia opcjonalnej przystawki Bluetooth (z kodowaniem aptX HD).

Czytaj również: Co lepsze - wzmacniacz zintegrowany czy dzielony?

Dwa gniazda USB dla sygnałów i trzecie serwisowe. USB-DAC przyjmuje PCM 32/384 oraz DSD256.

Wejście gramofonowe, wprawdzie tylko dla wkładek MM, zostało wyposażone w regulację obciążenia.

Advance Paris A10 Classic - wnętrze

Część przedwzmacniacza bazuje na technice lampowej, czyli dwóch triodach małej mocy ECC81 (tutaj produkcji JJ Electronic). To elementy popularne i bardzo odpowiednie do aplikacji w przedwzmacniaczu i na tej podstawie A10 Classic zaliczamy do kategorii wzmacniaczy hybrydowych. Końcówki mocy są tranzystorowe, w każdym kanale pracują dwie pary tranzystorów mających do dyspozycji spory radiator.

Zasilacz ulokowano dość nietypowo, przykręcając transformator toroidalny do wspornika przy jednej z bocznych ścianek, stąd nierównomierny rozkład masy (co jednak nie ma większego praktycznego znaczenia, gdy wzmacniacz stanie już na szafce).

Część cyfrowa została ulokowana na górnym pokładzie, nad końcówkami. Znajdujemy tutaj przetwornik ESS Technology ES9018 (taki sam jak w Arcamie i Marantzu); producenci wciąż lubią ten układ, ma wystarczające parametry, a przede wszystkim dobrze brzmi.

Czytaj również: Jakie są i czym się charakteryzują klasy pracy wzmacniacza?

Układ rozplanowano na kilku modułach, transformator zasilający przykręcono do bocznej ścianki.

Sekcja cyfrowa zajmuje dwie płytki, na głównej znajduje się przetwornik C/A, na dodatkowej – wejścia HDMI.

Advance Paris A10 Classic - odsłuch

Test otwiera wzmacniacz o mocnym charakterze. Co prawda najpierw słuchałem innych modeli, bowiem A10 dotarł później, i na takim tle jego specyfi ka rysowała się tym wyraźniej, ale myślę, że nie trzeba koniecznie prowadzić bezpośrednich porównań, aby to zauważyć i docenić. Nie jest to jednak styl ekstremalny i kontrowersyjny; nie każdego musi oczarować, jednak nikogo nie powinien urazić i męczyć.

Advance Paris A10 Classic można słuchać długo, wykorzystać go do każdej muzyki. Wydaje mi się, że w najgorszym razie może on okazać się dla kogoś obojętny, ale nie przykry. A w najlepszym – właśnie czarujący i przez to angażujący, a zarazem zawsze bezpieczny, bowiem nie niesie ze sobą nadpobudliwości, natarczywości i ostrości.

Trzymając się w ogólnych granicach zrównoważenia i neutralności, gra płynnie, gładko, przy tym elegancko podkreśla średnicę – nie pozwala jej atakować, raczej dodaje jej ciepła i barwności. Jak można się już domyślać, w ślad za tym A10 dopieszcza wokale, trochę redukując elementy artykulacyjne (i sybilanty), za to przydając im plastyczności i bliskości.

Przy tym wcale ich tonacji nie obniża, nie pogrubia, męskie są mocne i głębokie, ale żeńskie – śpiewne i lekkie; oczywiście nie wszystkie takie same. Dlatego mimo pewnej delikatności i zaokrąglenia, nie należy obawiać się przyciemnienia. To jest dźwięk zarazem soczysty i subtelny, daleki od gburowatości i przejaskrawień.

Wysokie tony są całkiem swobodne, świeże i otwarte, tyle że nie zwracają na siebie nadmiernej uwagi ani uparcie nie "piorą brudów" słabszych nagrań. Dominuje wrażenie spójności, proporcjonalności, harmonii, bez ofensywy informacyjnej. Bas bywa masywny, ale też dobrze trzyma się pulsu muzyki.

Na koniec sprawdziłem działanie trybu High Bias, spodziewając się dalszego doskonalenia muzykalności, jednak różnice względem wersji podstawowej były bardzo delikatne, dla mnie na granicy percepcji.

Czytaj również: Czy lepiej podłączyć monobloki (wzmacniacze mocy) krótkim kablem głośnikowym i długim interkonektem, czy na odwrót?

Końcówki mocy rozłożono między dwa duże radiatory, z dwoma parami tranzystorów na kanał.

Częścią przedwzmacniacza jest moduł lampowy (same lampy zamknięto w metalowym ekranie).

Lampowe trzy grosze

Pomysł stosowania lamp w układach wejściowych oraz tranzystorów na wyjściu wzmacniacza nie jest nowy i ma swoje uzasadnienie, jednak ich obecność zawsze wiąże się z układowymi komplikacjami oraz dodatkowymi kosztami, a to są też powody, dla których producenci rezygnują z takich rozwiązań. Korzyści płynące z zastosowania lamp są głównie związane z brzmieniem, co jednak nie znajduje pełnego poparcia w parametrach – zwykle rosną szumy i zniekształcenia.

Jak zawsze w układach hybrydowych lub lampowych, można pokombinować i założyć lepsze lampy niż fabryczne. Wybór akurat z tego typu (ECC81) jest bardzo duży, oferują go niemal wszystkie firmy produkujące lampy. Można też jeszcze ambitniej sięgnąć po NOS-y (nieużywane, ale ze starych zapasów) i znaleźć tam np. Philipsy czy Siemensy. W dodatku ECC81 są trwałe i w większości niedrogie, co odsuwa ryzyko awarii i wysokich kosztów naprawy.

Pilot zawiera nie tylko sekcję związaną z A10, ale również ze źródłami.