Tylko sześć motetów Jana Sebastiana Bacha zostało autoryzowanych przez muzykologów: BWV 225-230, choć są pewne wątpliwości do ostatniego. Bach komponował je z okazji uroczystości żałobnych. Motet na dwa chóry a cappella BWV 228 "Fürchte dich nicht" powstał w czasie jego pobytu w Weimarze, a pozostałe - w Lipsku.
Pierwszy BWV 225 "Singet dem Herrn ein neues Lied" został napisany w 1727 r. na dwa chóry czterogłosowe. Drugi BWV 226 "Der Geist hilft unser Schwachheit auf" jest przeznaczony na dwa chóry czterogłosowe, smyczki, oboje, fagot i basso continuo. Trzeci BWV 227 "Jesu, meine Freude" to motet żałobny w formie wariacji chorałowej napisany na chór acapella. Kolejny BWV 229 "Komm, Jesu, komm, mein Leib ist müde" przeznaczony został na dwa chóry, a powstał w 1733 r. Wreszcie BWV 230 "Lobet den Herrn, alle Heiden" to motet na jeden chór.
Wydawnictwo Harmonia Mundi zawiera nagrania RIAS Kammerchor i członków l’Akademia für Alte Musik Berlin pod kierunkiem Rene Jacobsa. Perfekcyjne dzieła wokalne, szczyt osiągnięć polifonii, znalazły doskonałych wykonawców i doświadczonego dyrygenta. Nadobne piękno wydobywają z dzieł Bacha soliści: Sybilla Rubens, Maria C. Kiehr (soprany), Bernarda Fink (alt), Gerd Turk (tenor) i Peter Kooy (bas). Zachwyca integracja głosów, które zdają się ulatywać prosto do nieba.
Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, współpracuje z magazynem AUDIO od początku jego istnienia. Publikuje w dzienniku "Rzeczpospolita” i w magazynie "Jazz Forum". Jest laureatem nagrody Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Dziennikarz-Krytyk Roku 2012, sześciokrotnie był do niej nominowany. Jako jedyny polski dziennikarz relacjonował z Los Angeles ceremonię wręczenia nagrody Grammy Włodkowi Pawlikowi. Opublikował ponad sto wywiadów z najwybitniejszymi jazzmanami światowej klasy m.in.: Herbie Hancockiem, Wayne’em Shorterem, Ronem Carterem, Patem Metheny, Rayem Brownem, George’em Bensonem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Włodkiem Pawlikiem, Marcinem Wasilewskim, Davidem Chesky, Tonym Bennettem, Dianą Krall, Cassandrą Wilson, Norah Jones, Patricią Barber i Cesarią Evorą. Z zamiłowania jest audiofilem, promuje system nagrywania DSD i płyty SACD. Kocha winyle i docenia jakość tłoczenia. Wśród jego rozmówców nie mogło zabraknąć Kena Ishiwaty.
