DEFINITIVE TECHNOLOGY
W AMP

Urządzenia strumieniujące do pracy w systemach multiroom stanowią tylko niewielką część ogromnej oferty amerykańskiego producenta. W serii urządzeń bezprzewodowych znajdziemy dwa głośniki, dwa systemy oparte na soundbarze oraz wzmacniaczu i przedwzmacniaczu. Definitive Technology podkreśla, że W Amp jest produktem audiofilskim - taka informacja jest nawet w instrukcji obsługi.

Nasza ocena
Wykonanie
Plastikowa obudowa i niewielka masa początkowo nie wzbudzają zaufania, ale wygląd jest estetyczny, a wszystkie gniazda, na czele z głośnikowymi, są bardzo dobrej jakości.
Funkcjonalność
Wyposażenie przeciętne. Jest multiswitch oraz oprogramowanie na Kindle Fire. Obsługa przez DTS Play-Fi.
Laboratorium
Umiarkowana moc (2 x 42 W/8 om, 2 x 77 W/4 om), wysoki poziom szumów (-64 dB), umiarkowane zniekształcenia.
Brzmienie
Twarde, mocne, zdecydowane. Średnica zbudowana na grubych dźwiękach, góra błyszcząca i otwarta, dynamiczny bas. Analityczność średnia, przestrzenność zagęszczona, z dużymi źródłami. Bliskie, komunikatywne, bezceremonialne.
Możesz pobrać ten artykuł w formacie
Artykuł pochodzi z Audio

Definitive Technology W Amp jest bardzo lekki, cała obudowa została zrobiona z tworzywa sztucznego. Przednia ścianka tworzy niewielką wnękę, wewnątrz której znajduje się tylko jedna dioda komunikująca stany urządzenia.

Obsługa "napędu" i zmiana poziomu głośności odbywa się za pomocą przycisków ulokowanych na szarym pasku krawędzi górnej płyty. W zestawie są metalowe, przykręcane uchwyty pozwalające na montaż W Amp w szafie "rackowej".

DT stawia na protokół i oprogramowanie Play-fifirmy DTS. Play-fioferuje wersje na Android, iOS, stacjonarny komputer PC oraz Kindle Fire. Poszczególne aplikacje znacznie różnią się funkcjonalnością. W niektórych przypadkach oznacza to ograniczenie liczby opcji (PC). DTS Play-fipotrafi transmitować gęste pliki, aż do 24 bit/192 kHz. Warto jednak doczytać informacje z tym związane. Przede wszystkim w praktyce osiągalne jest to przy podłączeniu wzmacniacza kablem.

Odnośnie Wi-Fi, DTS podaje, że "Play-fijest kompatybilny" z 24 bit/192 kHz, a to oznacza, że potrafi taki sygnał teoretycznie wychwycić, ale nie gwarantuje, iż transmisja odbędzie się w taki sposób - rozdzielczość może zostać ograniczona w trakcie transmisji. Play-fijest koncepcją future proof.

Na niewielkim paneliku znajdujemy wyposażenie bardzo solidne, jak na multiroomowy wzmacniacz strumieniujący.

Na niewielkim paneliku znajdujemy wyposażenie bardzo solidne, jak na multiroomowy wzmacniacz strumieniujący.

Oprogramowanie sterujące, z powodu zaangażowania wielu producentów urządzeń bezprzewodowych, zostało przetestowane na wszystkie sposoby i ze wszech miar dopieszczone. DTS ma zamiar reagować aktualizacjami na pojawiające się nowe możliwości i potrzeby klientów.

Platforma Play-fiumożliwia współpracę wzmacniacza Definitive Technology W Amp z kilkunastoma serwisami muzycznymi i radiowymi (kilkadziesiąt tysięcy stacji). Multiroom zbudowany na Play-fipozwala na użycie ośmiu źródeł (urządzenia strumieniująco- sterujące) i teoretyczną propagację do 256 stref. Do takiej liczby pomieszczeń bezwzględnie wymagane jest połączenie LAN. Jednak czy rzeczywiście potrzebny jest taki rozmach?

O ile niebezpieczeństwo utraty jakości nie jest dla użytkownika kluczowe, to wygodniejsze będzie Wi-Fi. Należy wówczas ograniczyć się do 16 stref, co też wydaje się liczbą aż nadto wystarczającą. Wraz z Play-Fi, DT proponuje coś jeszcze: dwie własne aplikacje, DT App i Utility App.

Pierwsza służy do obsługi urządzenia, druga jest rozszerzona o szczegółowe funkcje ustawień (choćby equalizację dźwięku). Wizualizacja softów DT jest podobna do interfejsu Play-Fi. Lista plikowych formatów prezentuje się następująco: MP3, M4A, AAC, FLAC i WAV. W Amp komunikuje się także przez protokół DLNA (z AirPlay już nie), czyta dane z NAS, nie ma modułu BT.

Niewielki tylny panelik zawiera ładny arsenał przyłączy. Zaciski głośnikowe są nie tylko bardzo solidne, ale też wyjątkowo płytkie, co w przypadku ustawiania urządzenia na półce ma znaczenie. Jest jednak mała niedoróbka: od góry są one osłonięte "daszkiem" będącym przedłużeniem górnego panelu, więc kabel należy wkładać od dołu; tymczasem otwory na kabel wypadają w przypadkowych miejscach trzpienia, w trzech z nich z boku. Trzeba się trochę nagimnastykować, żeby wetknąć tam przewód.

W Amp ma dwa gniazda LAN, wzmacniacze mogą być łączone przewodami LAN jeden za drugim (w instalacji nagłaśniającej wiele stref).

W Amp ma dwa gniazda LAN, wzmacniacze mogą być łączone przewodami LAN jeden za drugim (w instalacji nagłaśniającej wiele stref).

Pomiędzy gniazdami głośnikowymi znajduje się przycisk do komunikacji z routerem. Połączenie z siecią można też ustanowić za pomocą wsparcia systemu iOS. Do tego celu nadaje się także jedna z funkcji Play-Fi, jeśli oprogramowanie jest zainstalowane na urządzeniu sterującym, to W Amp jest znajdowany natychmiast po włączeniu.

Definitive Technology W Amp ma trzy wejścia audio, jedno cyfrowe (światłowodowe) i dwa analogowe (mini-jack i RCA). Ma także analogowe wyjście stereofoniczne i pojedyncze RCA na subwoofer aktywny. Do współpracy w sieci LAN służą dwa gniazda. Dodatkowe jest przeznaczone do "szeregowego" łączenia kolejnych urządzeń - na wypadek, gdyby użytkownik decydował się na większą liczbę wzmacniaczy, np. instalując je blisko siebie w szafie rackowej. USB, które także jest z tyłu, służy już tylko do uaktualniania oprogramowania.

Wedle zapewnień producenta, wzmacniacz potrafioddać 2 x 75 W dla 8 Ω i 2 x 150 W dla 4 Ω, co jednak nie znalazło potwierdzenia w naszym laboratorium.

Odsłuch

W Amp oddaje dźwięk mocny, trochę chropawy, ale niepozbawiony własnego uroku i zdolności przekonywania. Jego naturalność opiera się na surowości i dynamice, bez umilającego docieplania, ale ostateczny efekt jest wiarygodny, a czasami przejmujący. Uderzenia są spektakularne, zmiany błyskawiczne, a wybrzmienia krótkie, lecz treściwe - każdy instrument ma dużo ze swojej prawdziwej barwy.

Definitive Technology W Amp potrafi się też uspokoić, zmylić nas pozorną ospałością, a za chwilę huknąć i ryknąć. Ważna jest też przestrzenność. Bez żadnej przesady, z dobrymi lokalizacjami, scena była przede wszystkim zagospodarowana nie tylko wielkością zasadniczych dźwięków, ale też wypełnieniem akustycznym, "tkanką".

Brzmienie było więc zarówno twarde, jak i soczyste - przecież można to połączyć, mimo że nie zdarza się często; trochę kosztem analityczności, lecz bezboleśnie, bez wrażenia straty - chociaż krawędzie dźwięków są wyraźne, to drobne detale zostają przesunięte na drugi plan, na zasypują sceny.

Niuansowanie nie jest ulubionym zajęciem W Ampa, lecz wysokich tonów wcale nie brakuje - góra jest nawet ofensywna, chętnie wchodzi w metaliczność, ale i sprawnie się z niej wycofuje. Do całości pasuje zdecydowany, zwarty bas.

Przy instalacji kabli głośnikowych trzeba się trochę pogimnastykować. Pomiędzy gniazdami jest przycisk pomagający w ustanawianiu połączenia Wi-Fi.

Przy instalacji kabli głośnikowych trzeba się trochę pogimnastykować. Pomiędzy gniazdami jest przycisk pomagający w ustanawianiu połączenia Wi-Fi.

Co w strefach piszczy: słownik

W teście pojawiło się wiele nowych terminów, nieznanych z konstrukcji tradycyjnych wzmacniaczy stereofonicznych, a nawet wielokanałowych. Producenci dopiero szukają formuły, nie jest ustalony standard wyposażenia, można więc spotkać urządzenia bardzo różne. Aby poprawić orientację w tym "terenie", przygotowaliśmy podsumowanie, wskazujące czytelnie, jakie cechy i funkcje w poszczególnych modelach możemy znaleźć.

- Wzmacnianie sygnału: to zadanie wypełniają identycznie, jak klasyczne integry (wszystkie).
- Strefy: Wzmacniacz może być elementem dużego, wielopokojowego, systemu (wszystkie).
- Niewielkie rozmiary: producenci dość zgodnie zakładają, że użytkownicy raczej będą chcieli schować takie urządzenia. Niektóre mają możliwość ustawienia w pionie (Paradigm PW Amp, Yamaha WXA-50)
- LAN/ WLAN: Wszystkie testowane wzmacniacze łączą się z internetem przewodowo lub bezprzewodowo (jednak na rynku zdarzają się również takie, które komunikują się tylko jednym sposobem).
- Multiswitch: Dzięki dodatkowemu gniazdu Ethernet, możliwe jest podłączenie dodatkowego urządzenia w danej strefie (DT W Amp, Sonos Connect:Amp). Zdarza się, że dodatkowe gniazdo jest przygotowaniem do profesjonalnej, strefowej, instalacji (DT W Amp).
- BT, Airplay, NFC: Wbrew pozorom, BT nie jest popularny, mają to tylko dwa modele (Denon Heos Amp HS2, Yamaha WXA-50). Z AirPlay współpracuje zaledwie jeden wzmacniacz (Yamaha WXA-50), a modułu NFC nie ma żaden.
- USB: odtwarzanie plików. Tylko dwa wzmacniacze to potrafią (Denon Heos Amp HS2, Yamaha WXA-50)
- Strumieniowanie plików wysokiej rozdzielczości: Część producentów wprost deklaruje takie umiejętności (Denon Heos Amp HS2, Yamaha WXA-50) lub ich brak (Sonos Connect:Amp). Pozostali odsyłają do możliwości platformy sterującej Playfi(DT W Amp, Paradigm PW Amp).
- Serwisy muzyczne i radiowe: Każdy ze wzmacniaczy obsługuje pokaźną liczbę.
- Aplikacje sterujące na zewnętrzne urządzenia: Dla wszystkich wzmacniaczy opracowano aplikacje na iOS i Android, dla większości na peceta (DT W Amp, Paradigm PW Amp, Sonos Connect:Amp), jeden współpracuje z komputerem MAC (Sonos Connect:Amp). Żaden ze wzmacniaczy nie potrafiobsługiwać plików z urządzeń przenośnych Apple.
- Wejścia i wyjścia audio: Generalnie liczba wejść i wyjść dźwiękowych, zarówno analogowych jak i cyfrowych, jest mocno ograniczona. Za to wszystkie testowane wzmacniacze miały wyjścia na aktywny subwoofer (co nie oznacza, że takie wyjście ma każdy wzmacniacz strefowy dostępny na rynku)
- Korekcja dźwięku: Prawie wszystkie (za wyjątkiem Heos Amp HS2) dysponują prostą korekcją niskich i wysokich częstotliwości. Prawdziwą perłą jest oprogramowanie ARC do korekcji akustycznych wad pomieszczenia, którym dysponuje Paradigm PW Amp. Słynny Trueplay, pozwalający na korekcję dźwiękową głośników Sonos za pośrednictwem iPhone’a, wyjątkowo nie działa dla Sonos Connect:Amp.
- Wejście gramofonowe: To nie pomyłka - funkcjonalność rzadka i niewystępująca w tym teście, ale dysponuje nią np. Polk Audio Omni A1.
- Dekoder Dolby Digital: Znów dotyczy Polk Audio Omni A1, żaden z testowanych modeli go nie ma.
- Pilot tradycyjny: To rzadkość, ale się zdarza (Yamaha WXA-50).

Grzegorz Rogóż

Parametry
DEFINITIVE TECHNOLOGY W AMP
Komunikacja WLAN, LAN
Sposoby strumieniowania DLNA, DTS Play-Fi
Pliki wysokiej rozdzielczości 24 bit/192 kHz
Wejścia / wyjścia audio x cyfrowe światłowodowe, 1 x analogowe RCA, 1 x analogowe mini-jack/ 1 x analogowe RCA
Wyjście na subwoofer 1 x RCA
USB -
Podłączenia 2 x RJ45 LAN, 1 x USB do aktualizacji oprogramowania
Wymiary (szer./wys /głęb.) (mm) 216 x 43 x 229
Moc znamionowa (1% THD+N, 1 kHz) [W] 8 Ω, 2x 42
Moc znamionowa (1% THD+N, 1 kHz) [W] 4 Ω, 2x 77
Czułość (dla maksymalnej mocy) [V] 2,1
Stosunek sygnał/szum (filtr A-ważony, w odniesieniu do 1W) [dB] 64
Dynamika [dB] 78
Współczynnik tłumienia (w odniesieniu do 4 Ω) 30
Wymiary: wys./szer./gł., W przypadku urządzeń testowanych w AUDIO wartość mierzona.
Laboratorium
Rys. 3. Definitive Technology W AMP - moc.
Rys. 3. Definitive Technology W AMP - moc.
Laboratorium Definitive Technology W AMP

Moc W AMP może wydawać się skromna, jednak w praktyce dla tego typu sprzętu powinna być wystarczająca. Przy obciążeniu 8 Ω dostajemy 42 W, a przy 4 Ω dwukrotnie więcej – 84 W (przy dwóch kanałach wysterowanych jednocześnie – 2 x 77 W). Czułość wejścia analogowego ustalono na bardzo niskim poziomie 2,1 V.

Moduły impulsowe zwykle "nie chwalą się" wysokim stosunkiem S/N, więc wynik 64 dB nie jest zaskoczeniem. W pasmie przenoszenia (rys.1) widać też typowe dla tego typu konstrukcji wzbudzenie w zakresie wysokotonowym (dla obciążenia 8 Ω); nieznacznie powyżej 20 kHz charakterystyki gwałtownie opadają, co wynika z niskiej częstotliwości próbkowania. (sygnały analogowe są konwertowane za wejściem na cyfrowe).

Rozkład zniekształceń (rys. 2) ujawnia lekką przewagę nieparzystych harmonicznych, jednak ich poziom jest niski; trzecia leży przy -83 dB, a kolejne poniżej -90 dB.

Chociaż ze względu na szum wysokoczęstotliwościowy, THD+N nie schodzi poniżej 0,1 % (rys. 3), to warto zwrócić uwagę, że wzmacniacz radzi sobie bardzo dobrze z obciążeniem 4-omowym.

DEFINITIVE TECHNOLOGY testy
CTA408
COPLAND
CTA408
Wzmacniacze stereo

Nawet najsłynniejszym i największym firmom sukces nie jest dany raz na zawsze. Pojawiają się, trwają, a potem (nie)spodziewanie znikają. Historia Coplanda jest wyboista, usłana wzlotami i... W latach 80. Copland wyrósł na autorytet w dziedzinie wzmacniaczy, sławę przyniosły mu modele CTA401 oraz CTA501. W latach 90. rozbudowano ofertę, również o odtwarzacze CD. Dzisiaj jest ona ponownie skupiona na wzmacniaczach (jedyny wyjątek to przetwornik cyfrowo-analogowy DAC215); mamy do wyboru dzielony CTA305/CTA506 oraz zintegrowane CTA405 (dostępny w dwóch odmianach) i CTA408 - najnowszy w ofercie.

E-480
ACCUPHASE
E-480
Wzmacniacze stereo

Accuphase w zasadzie nie wywołuje wśród audiofilów kontrowersji. Wszyscy tę markę znają i szanują, chyba każdy chciałby mieć jakiegoś "Accu", ale na takie "szczęście" potrzeba więcej kasy. Firma zasłużyła sobie na taką reputację 40-letnią historią, konsekwentnie wysoką jakością dźwięku, będącą pochodną technicznej solidności, staranności i fachowości projektantów, co z perspektywy naszych testów widać też w pomiarach laboratoryjnych. Każdy może słyszeć "po swojemu", ale obiektywne parametry zaświadczają, że pochwały dla brzmienia nie są w tym przypadku ani trochę naciągane.

SV-200
VINCENT
SV-200
Wzmacniacze stereo

Wzmacniacze w formatach charakterystycznych dla kompletnych miniwież widzimy ostatnio coraz częściej. Vincent SV-200 wchodzi w ten nowoczesny nurt z rozwagą i elementami konserwatywnymi. Kompaktowa obudowa z jednej strony, z drugiej – klasyczny układ obudowany ostrożnie kilkoma dodatkami. Wyłania się z tego bardzo atrakcyjny produkt, bowiem SV-200 ma w zanadrzu jeszcze co najmniej jedną gorącą niespodziankę. Aby zachęcić i podkreślić audiofilskie ambicje, Vincent proponuje znany u siebie klimat – lampy, a dokładnie konstrukcję hybrydową. W każdym takim przypadku Vincent eksponuje lampy przysunięte do przedniej ścianki i widoczne przez okrągłe okno, a na dodatek dodatkowo podświetlone.

Live Sound & Installation wrzesień 2019

Live Sound & Installation

Magazyn techniki estradowej

Gitarzysta wrzesień 2019

Gitarzysta

Magazyn fanów gitary

Perkusista wrzesień 2019

Perkusista

Magazyn fanów perkusji

Estrada i Studio wrzesień 2019

Estrada i Studio

Magazyn muzyków i realizatorów dźwięku

Estrada i Studio Plus listopad 2016 - styczeń 2017

Estrada i Studio Plus

Magazyn muzyków i realizatorów dźwięku

Audio wrzesień 2019

Audio

Polski przedstawiciel European Imaging and Sound Association

Domowe Studio - Przewodnik 2016

Domowe Studio - Przewodnik

Najlepsza droga do nagrywania muzyki w domu