Krystyna Prońko

KRYSTYNA PROŃKO
Krystyna Prońko

Inne
Nasza ocena
Wykonanie:
Nagranie:

Wiosną 1975 r. ukazał się debiutancki album Krystyny Prońko, wokalistki niezwykle oryginalnej, łączącej kilka stylów śpiewania: jazz, blues, soul i rock. Zanim wypromowała wielkie przeboje, m.in.: "Deszcz w Cisnej", "Niech moje serce kołysze ciebie do snu", "Jesteś lekiem na całe zło", wykonywała różnorodny repertuar w doskonałych aranżacjach na zespół jazzowy Koman Band, Orkiestrę Polskiego Radia i zespół wokalny Partita.

Album "Krystyna Prońko" otwiera intrygująco zaśpiewana i zaaranżowana w soulowym stylu, kojarzącym się z Curtisem Mayfieldem, piosenka "A gdzież są te drogi". Utwór "Papierowe ptaki" wyróżniono na festiwalu Opole 1974 nagrodą za najlepszą aranżację, która przypomina styl jazz-rockowego bandu Blood, Sweat and Tears.

Intrygująco zapowiada się utwór "Anioł i róża". Krystyna Prońko śpiewa najpierw w duecie z gitarą akustyczną, a kiedy dołącza zespół i grupa wokalna, rockowa ballada przemienia się w hymn gospel. Dzięki walorom głosowym Krystyny Prońko i dużej dynamice interpretacji utwór nawet dziś robi duże wrażenie.

Nastrojową piosenkę "Umarłe krajobrazy" Krystyna Prońko zaśpiewała już w 1973 r. w Opolu, zajmując I miejsce w konkursie "Interpretacje". Kompozycja Janusza Komana "Po co ci to chłopcze" ma jazzowy, orkiestrowy charakter i podobnie ballada "Spójrz, spójrz" kojarzy się z Blood, Sweat and Tears.


Polskie Nagrania/Warner

Marek Dusza
Marek Dusza
Dziennikarz muzyczny i krytyk jazzowy, od początku współpracuje z magazynem AUDIO. Publikuje również w "Rzeczpospolitej i magazynie "Jazz Forum" Jest laureatem Grand Prix Jazz Melomani w kategorii Dziennikarz-Krytyk Roku 2012, sześciokrotnie do niej nominowanym. Jako jedyny polski dziennikarz relacjonował z Los Angeles ceremonię wręczenia nagrody Grammy Włodkowi Pawlikowi. Opublikował ponad sto wywiadów z najwybitniejszymi jazzmanami światowej klasy, m.in. Tonym Bennettem, Herbie Hancockiem, Wayne’em Shorterem, Ronem Carterem, Patem Methenym, Rayem Brownem, George’em Bensonem, Tomaszem Stańko, Zbigniewem Namysłowskim, Marcinem Wasilewskim i Włodkiem Pawlikiem, Davidem Cheskym, Cassandrą Wilson, Norah Jones i Patricią Barber. To również audiofil, który promuje system nagrywania DSD i płyty SACD. Kocha winyle i docenia jakość tłoczenia. Wśród jego rozmówców nie mogło zabraknąć Kena Ishiwaty.
Zobacz artykuły autora
Gatunki muzyki
Inne pozostałe aktualności
Zobacz więcej
logo logo