Drifting Feather

PARADOX
Drifting Feather

Jazz

  • Wykonanie
  • Nagranie

Tak jak zrobienie dobrej komedii filmowej jest trudniejsze od dramatu, tak zagranie jazzu, który kipi humorem, rzadko się zdarza. Czasy były szare, ale właśnie w PRL-u pod koniec lat 60. powstały dwie znakomite formacje: tradycyjny Hagaw i nowoczesny Paradox.

W ramach wznowień serii Polish Jazz przypomniano tytuł nagrany w 1971 roku, właściwie jedyny długogrający dokument z działalności grupy wywołującej zachwyty nie tylko w kraju, ale i za granicą. W zmienianych często składach cały czas pozostawali puzonista Andrzej Brzeski (lider, kompozytor i aranżer) i wiolonczelista Michał Górny. Pojawiali się i znikali: kontrabasista (tu - Stanisław Kulhawczuk), gitarzysta (tu Sławomir Piwowar), saksofonista altowy (tu - Włodzimierz Szląskiewicz), fagocista (rzadkość w jazzie), skrzypek, pianista, wokalistka, perkusjonalista, a nawet pantomimista.

Album "Drifting Feather" otwiera słynna "Malaguena" Isaaca Albeniza, będąca fascynującą fuzją jazzu z muzyką hiszpańską, co było pomysłem pionierskim w tamtych czasach i do dziś brzmi bardzo świeżo. W kolejnych, krótszych kompozycjach o żartobliwych tytułach zespół sprawdza się wplatając do jazzu polski folklor, muzykę cyrkową, melancholijny blues, rozszalały walczyk czy niekonwencjonalne funky.

Cezary Gumiński
WARNER/WARNER

Audio - lipiec - sierpień 2019

Czytaj bieżący numer na swoim tablecie za darmo!

W tym numerze znajdziecie regularny test porównawczy (pięć wzmacniaczy za ok. 9000 zł), hi-endowe kolumny, gramofon, ale polecam przede wszystkim indywidualne testy pięciu urządzeń nowej generacji - soundbarów, głośników bezprzewodowych, systemów "all-in-one". ...

Kup ten numer Zaprenumeruj Przejrzyj