Outlaw Gentlemen & Shady Ladies

VOLBEAT
Outlaw Gentlemen & Shady Ladies

Metal

Dla fanów (metalu) najnowszy album Volbeat to poważne ozczarowanie. Grupa, która do niedawna kojarzyła się z pieszczotliwie określanym "Elvis-metalem", zdecydowanie spuszcza z tonu, stając po przeciwnej, niemal radiowo-popowej stronie barykady.

Dojście do składu byłego gitarzysty Anthrax to chyba jedyny stricte metalowy element w nowym obliczy Volbeat. Duńczycy najwyraźniej zachłysnęli się mainstreamowym sukcesem i mają zamiar podążać tą ścieżką, dzięki czemu - najprawdopodobniej - staną się gwiazdami wśród fanów bardziej komercyjnego grania. Ja, w pewnym sensie, to rozumiem. To próba zaistnienia na nowym rynku, próba udowodnienia, że potrafimy grać zarówno groove metal, jak i thrash, blues czy niemal pop. Pytanie tylko, czy warto.

Według mnie nie. Bardziej radykalni fani Volbeat będą zmuszeni do starcia z zespołem, który pokochali za balans między tym, co heavy, a co często - jak np. wpływy country - było nie do przyjęcia nawet po odpowiednim znieczuleni. Grupa oczywiście nie zważa na to, co i czy komu tak naprawdę się spodoba, gdyż osiągnęła taki status i taką dojrzałość, że może - a nawet musi - robić to co chce.

Dlatego, co stwierdzam nieco ze smutkiem, dopiero  Ci bardziej okazyjni słuchacze Volbeat, lubujący zarówno stare hymny, jak i nowsze propozycje, już znacząco odciążone, będą mile zaskoczeni. Bo ten album można śmiało puszczać w każdym towarzystwie - bez wstydu i z bananem na twarzy.

Dlatego, aby móc cieszyć się "Outlaw Gentlemen & Shady Ladies", trzeba porzucić swoje uprzedzenia, oczekiwania i niechęć do - co cały czas powtarzam - popu. Oczywiście Poulsen i spółka nie są ani pudelsami, ani wytworem przemysłu muzycznego, ale nowy kurs na jeszcze większy sukces niebezpiecznie ich do tego wizerunku zbliża. Gdzieś tutaj zabrakło testosteronu, ciosu i ataku, który wszyscy uwielbiali na dwóch pierwszych płytach. Nie ma lejącej się whisky, napiętych mięśni i pin-up girls tańczących do tych piosenek.

Ciężki riff nie boli. Naprawdę. Tutaj za każdym razem jest zmiękczany przez gitarę akustyczną. Szkoda, bo ilość potężnych, niezwykle wpadających w ucho piosenek na tym albumie jest aż niezdrowa. Dla przeciwwagi Volbeat powinni umieścić konkretnego rockera, okazyjnie przypominającego o pierwotnej idei przyświecającej tej kapeli. Jednakże, jeśli podejdziemy do tego albumu bez gatunkowej awersji do słodyczy, traktując go jako idealny wakacyjny soundtrack do jazdy samochodem, plenerowych imprez, a co najważniejsze - jak do substytutu radia - "Outlaw Gentlemen & Shady Ladies" staje się najprawdziwszym, wpisującym się w definicję guilty pleasure.

Grzegorz "Chain" Pindor

Inne płyty
tego wykonawcy
  • Wykonanie
  • Nagranie
Zakupy

Zobacz też:

Inne recenzje
<span>ZŁE PSY</span> Duma

ZŁE PSY Duma

<span>QUEENS OF THE STONE AGE</span> Villains

QUEENS OF THE STONE AGE Villains

<span>RAMMSTEIN</span> Rammstein: Paris

RAMMSTEIN Rammstein: Paris

<span>SOEN</span> Lykaia

SOEN Lykaia

<span>DEEP PURPLE</span> InFinite

DEEP PURPLE InFinite

<span>PERCIVAL SCHUTTENBACH</span> Strzyga

PERCIVAL SCHUTTENBACH Strzyga

<span>VADER</span> The Empire

VADER The Empire

<span>METALLICA</span> Hardwired… To Self-Destruct

METALLICA Hardwired… To Self-Destruct

 

 

 
Audio - listopad 2017

Strefa Magazynu

Audio 11/2017

Rynek audio zmienia się szybko i podąża w różnych kierunkach. Zmiany te czasami zaskakują nawet ekspertów i najbardziej doświadczone firmy, dlatego nie chcąc zostać w tyle, coraz częściej reagują one jak najszybciej.

Odbierz prezent

Zamów prenumeratę miesięcznika
Audio, a otrzymasz wybraną
przez siebie płytę z naszej kolekcji!
Newsletter
zapisz się i zyskaj
Zamów newsletter, a co tydzień otrzymasz porcję
wyselekcjonowanych wiadomości ze świata
audio-video i muzyki.
Teraz przy zapisaniu się na
newsletter otrzymasz bieżące
e-wydanie magazynu AUDIO
Okładka Audio